Seviyorum Seni

Seviyorum seni
ekmeği tuza banıp yer gibi
Geceleyin ateşler içinde uyanarak
ağzımı dayayıp musluğa su içer gibi
Ağır posta paketini
neyin nesi belirsiz
telaşlı, sevinçli, kuşkulu açar gibi
Seviyorum seni
denizi ilk defa uçakla geçer gibi
İstanbul'da yumuşacık kararırken ortalık
içimde kımıldayan birşeyler gibi
Seviyorum seni
Yaşıyoruz çok şükür der gibi.

"Güzel Yüzlü Şair" Nazım Hikmet'in bir şiiri ile başlamak istedim.Çünkü evet seviyorum seni ve bunu bu güzel şiirle daha anlamlı hale getirmek istedim.Son zamanlarda başımdaki aşk belası yüzünden bir garip oldum, ama nedense çok mutluyum.Nedeni bilmiyorum, belki ilk defa bu kadar derin duygular hissettiğimdendir ama dedim ya çok mutluyum.Oysa bundan bir kaç ay önce tanıştığımda ondan nefret ediyordum, daha doğrusu bana çok itici ve ukala geliyordu, dolayısı ile nefret etmeye başladım, ama nerdeeen nereye şimdi o benim herşeğim, kabul edeceğini bilsem bir an düşünmem evlenme teklifi ederim ama en azından şimdilik erken sanırım.Olsun onu çok seviyorum ve o da bunun farkında işte bu bana yetiyor.

Niçin böyle bir yazı yazdığım konusunda hiç bir fikrim yok, aslında var aşık olun.